Geosiatka

Geosiatka to ogólne określenie materiału budowlanego z grupy geosyntetyków. Geosiatki dzielimy na geosiatki płaskie i przestrzenne – tzw. geokraty.

Geosiatki o prostopadłym układzie pasm tworzących oczka, umożliwiające współpracę siatki z gruboziarnistym kruszywem kamiennym na zasadzie zazębienia. Geosiatki produkowane są najczęściej z polipropylenu, polietylenu, poliestru, włókna szklanego lub poliwinyloalkoholu i mogą mieć postać włókien-pasm przeplatanych (o elastycznych węzłach), zgrzewanych, lub posiadać strukturę jednorodnego rusztu powstałego wskutek ekstruzji odpowiednio wyciętej folii (sztywne węzły – georuszty). Uaktywnienie funkcji wzmacniającej grunt w przypadku geosiatek polega w głównej mierze na wykorzystaniu sił wynikających z zazębienia żeber siatki i kruszywa (siły tarcia stanowią wartość drugorzędną), stąd konieczny jest właściwy dobór uziarnienia gruntu współpracującego w odniesieniu do wielkości oczek siatki. W przypadku konieczności zapewnienia geosyntetycznych funkcji separujących lub hydraulicznych, geosiatki muszą być użyte w połączeniu z materiałem typu geowłóknina, ewentualnie geotkanina. W przypadku geosiatek używanych do wzmocnienia nawierzchni bitumicznych, muszą one posiadać wydłużalności porównywalne z wydłużalnością mieszanek mineralno–asfaltowych, a więc nie przekraczające 3%

Geosiatka dedykowana do wzmacniania asfaltu występuje pod nazwą siatka przeciwspękaniowa do warstw bitumicznych.

Zobacz: Polska geosiatka POLGRID BX.