Renowacja i naprawa izolacji fundamentów w systemie IZOHAN

System naprawy i renowacji fundamentów producenta IZOHAN.

Wszystkie produkty IZOHAN – infolinia handlowa – 814 608 814

Do pobrania PDF: Renowacja fundamentówthumbnail of RENOWACJA_naprawa_izolacji_fundamentow_system_IZOHAN_hurtownia-tb

ODTWARZANIE IZOLACJI

Na etapie projektowania konstrukcji bardzo ważne jest uwzględnienie niezbędnych izolacji chroniących budowlę przed zawilgoceniem i destrukcyjnym oddziaływaniem wody. Przy doborze rodzaju hydroizolacji oraz produktów z których ma być wykonana należy uwzględnić:

  • warunki wodno-gruntowe (w tym rodzaj gruntu występujący na granicy posadowienia i poniżej poziomu posadowienia budynku),
  • poziom posadowienia budynku,
  • rodzaj konstrukcji budynku (podpiwniczony, częściowo podpiwniczony, niepodpiwniczony),
  • materiał z jakiego będą wykonane fundamenty oraz to, czy będą okładane warstwą termoizolacji.

Brak lub błędnie dobrana izolacja pionowa i/lub pozioma prowadzi do zawilgocenia elementów konstrukcyjnych, a w konsekwencji do uszkodzeń spowodowanych przez mikroorganizmy oraz rozpuszczone w wodzie sole. Źródłem zawilgocenia oprócz bezpośredniego oddziaływania wód opadowych i gruntowych jest też podciąganie kapilarne, kondensacja pary wodnej czy higroskopijność materiałów budowlanych. Gdy zachodzi konieczność naprawy/odtworzenia hydroizolacji zakres prac renowacyjnych może obejmować następujące czynności:

  • odtwarzanie izolacji poziomej,
  • odtwarzanie izolacji pionowej,
  • wykonanie izolacji typu wannowego od strony wnętrza pomieszczenia,
  • zatamowanie ewentualnych przecieków plombami szybko wiążącymi,
  • odgrzybianie,
  • zabezpieczenie przed wilgocią higroskopijną,
  • tzw. zabiegi osłonowe (np. odsalanie),
  • osuszanie murów.

Wszystkie produkty IZOHAN – infolinia handlowa – 814 608 814

PRZYGOTOWANIE PODŁOŻA

Prace wstępne najczęściej polegają na wyrównaniu podłoża, izolacji miejsc wycieku wody oraz elastycznym uszczelnieniu ruchomych szczelin. Należy usunąć zniszczone tynki, jastrychy i powłoki malarskie przynajmniej 50 cm poza granice zawilgocenia. W przypadku szczelnych posadzek jastrych usuwa się tylko w pasie o szerokości 30 cm przy styku posadzki ze ścianą, jeśli zaś posadzka jest nieszczelna, to z całej powierzchni. Uszkodzona zaprawa w spoinach musi zostać wydrapana albo wyfrezowana do głębokości 2 cm i następnie pono-wnie uzupełniona nową zaprawą o parametrach zbliżonych do oryginalnej spoiny. Jeśli pojawią się punktowe lub liniowe przecieki to uzupełnia się je za pomocą specjalnego szybkowiążącego cementu. Ustabilizowane rysy powinny być zamknięte zaprawą uszczelniającą o krótkim czasie wiązania.

SPRAWDZENIE ZAWILGOCENIA MURU W CELU DOBORU TECHNOLOGII INIEKCJI

Preparat iniekcyjny IZOHAN wodochron W można stosować w murach o stopniu przesiąknięcia wilgocią 45-75% bez wstępnego osuszania muru. W przypadku wyższego zawilgocenia konieczne jest wstępne osuszenie muru w strefie iniekcji (najlepiej gorącym powietrzem).

Iniekcja może odbywać się bezciśnieniowo (grawitacyjnie) bądź też pod ciśnieniem. Gdy kapilarny współczynnik przesiąknięcia wilgocią jest wyższy niż 60% iniekcja grawitacyjna może nie spełnić oczekiwań, lepiej jest wówczas wykonać iniekcję niskociśnieniową.

NAWIERCENIE OTWORÓW INIEKCYJNYCH

Usytuowanie otworów iniekcyjnych zależy od: stopnia przesiąknięcia wilgocią przegrody, rodzaju materiału z jakiego wykonana jest przegroda, grubości przegrody oraz od tego czy wykonujemy (odtwarzamy) też izolację pionową. W ścianach o grubości powyżej 60 cm zaleca się wykonanie iniekcji dwustronnej lub dwurzędowej. Iniekcja dwurzędowa zalecana jest jako dodatkowe zabezpieczenie i stosuje się ją także w murach z przewarstwieniami kamiennymi. W przypadku odtwarzania izolacji pionowej od strony wilgoci gruntowej otwory iniekcyjne wykonujemy przy poziomie posadzki. Jeżeli, z jakiegoś powodu, nie jest możliwe odkopanie ścian fundamentowych i wykonanie/naprawienie izolacji to otwory iniekcyjne powinny znajdować się powyżej poziomu terenu. Po wywierceniu otworów następuje ich odpylenie (odessanie pyłu). Nie należy zaniedbywać tej czynności, ma ona bowiem wpływ na rozprowadzenie środka iniekcyjnego w murze.

W przypadku gdy w murze występują kawerny, rysy czy pęknięcia przed wykonaniem właściwej iniekcji należy wykonać iniekcję wstępną. Wykonuje się ją po to aby preparat iniekcyjny nie wypełniał pustek w strukturze muru tylko rozprzestrzeniał się w kapilarach, którymi następuje transport wilgoci. Do uzupełnienia większych pustek i rys w murze służy specjalna zaprawa wypełniająca tzw. suspensja. Do nawierconych otworów wprowadza się pod ciśnieniem rzędu 2-3 atmosfer suspensję z zaprawy IZOHAN renobud R-105. Po wykonaniu wstępnej iniekcji wypełniającej pustki i rysy w ciągu następnych 60 minut należy wykonać właściwą iniekcję. Oznacza to, że w częściowo stwardniałej zaprawie z wstępnej iniekcji należy powtórzyć etap nawiercania otworów i w te same otwory wprowadzić mikroemulsję silikonową (SMK)- IZOHAN wodochron W.

Wszystkie produkty IZOHAN – infolinia handlowa – 814 608 814

ZALETY MIKROEMULSJI SILIKONOWEJ (SMK)

  • posiada bardzo niską lepkość i mały promień cząsteczek ok. 10’9 do 10’10 m (jest on o rząd mniejszy od pozostałych preparatów iniekcyjnych), co umożliwia łatwiejszą penetrację nawet w najmniejszych kanalikach w murze
  • jej cząsteczki mogą mieszać się z wodą kapilarną materiału budowlanego, tak że nawet przy wysokim zawilgoceniu możliwa jest duża głębokość wnikania i dobre rozprowadzenie materiału w przegrodzie
  • jej cząsteczki wiążą się z podłożem, nadając mu właściwości hydrofobowe (odpychające wodę), nie pogarszając jednocześnie parametrów dyfuzyjnych przegrody
  • uaktywnia się bez konieczności dostępu dwutlenku węgla, a więc nie jest konieczny niski poziom wypełnienia kapilar umożliwiający dostęp C0Z
  • jest obojętna wobec kwasów i zasad, posiada zdolność do unieruchamiania fizycznych szkodliwych związków solnych w obrębie obszaru penetracji, co daje możliwość odtworzenia niezwykle trwałej blokady

ALTERNATYWA – KREM INIEKCYJNY

W murach z kawernami, pustkami, rysami alternatywą dla iniekcji dwuetapowej jest zastosowanie kremu iniekcyjnego IZOHAN wodochron K. IZOHAN wodochron K to mieszanina silanu i siloksanu o konsystencji kremu, o wysokiej zawartości substancji czynnej – powyżej 80%. Dzięki mieszaninie obydwu składników małe cząstki silanu są nośnikiem większych hydrofobowych cząstek siloksanu i w ten sposób nawet w murach o bardzo wąskich kapilarach udaje się wytworzyć szczelną barierę. IZOHAN wodochron K nadaje się do ścian z przewarstwieniami kamiennymi, a także wypełnionymi gruzem i nie wymaga iniekcji wstępnej (suspensji). Krem aplikuje się za pomocą pistoletów iniekcyjnych.

INIEKCJA BEZCIŚNIENIOWA (GRAWITACYJNA)

Przed wykonaniem iniekcji należy odpowiednio przygotować preparat, w tym celu IZOHAN wodochron W rozcieńcza się z wodą w stosunku 1:9. Iniekcja grawitacyjna polega na wlewaniu w nawiercone otwory przygotowanego preparatu metodą „mokre na mokre” i uzupełnianiu materiału tak długo, aż nastąpi całkowite nasycenie muru. W metodzie tej zalecane są specjalne lejki lub pojemniki dozujące, umożliwiające lepszą kontrolę nasączania muru. Jeśli w niektórych lejkach po upływie wymaganej ilości godzin pozostanie płyn iniekcyjny, należy rozdzielić go na puste już lejki.
INIEKCJA CIŚNIENIOWA

Polega na wtłaczaniu przy jednostajnym niskim ciśnieniu przygotowanego preparatu przez pakery niskociśnieniowe, umieszczone w otworach iniekcyjnych lub przy pomocy lancy iniekcyjnej. Iniekcja ciśnieniowa jest metodą skuteczniejszą od iniekcji grawitacyjnej, gdyż może być stosowana także w murach mokrych (zalecane wstępne osuszenie pasa muru). Pozwala ona także na kontrolę całego procesu wtłaczania preparatu, a otwory iniekcyjne można wiercić nawet w poziomie.

ZAPEWNIENIE SCHNIĘCIA

Bardzo istotne jest to, by fizyczne schnięcie mikroemulsji silikonowej nastąpiło w ciągu tygodnia od wtłoczenia preparatu iniekcyjnego. Przy wysokim zawilgoceniu muru i jednocześnie wysokiej wilgotności powietrza, woda, jako nośnik materiału iniekcyjnego, nie może odparować, materiał iniekcyjny pozostaje płynny i nie może tym samym ujawnić swojego działania. Koniecznym może okazać się ustawienie urządzeń grzewczych usuwających wilgoć. Dopiero wówczas, gdy materiał budowlany uzyska własności hydrofobowe, zapewnione jest przerwanie podciągania kapilarnego i możliwe odparowanie wilgoci powyżej poziomu iniekcji.

Odtworzenie izolacji pionowej polega na utworzeniu szczelnej i ciągłej (połączonej z izolacją poziomą) powłoki o dużej przyczepności do podłoża. Odtworzenie izolacji od strony wilgoci gruntowej można uzyskać za pomocą mas bitumicznych (opisane w zeszycie nr 1.1. Systemy fundamentowe) albo przy pomocy mikrozapraw uszczelniających. Hydroizolacja wykonana w systemie mineralnym posiada wysoką dyfuzyjność, która umożliwia odparowywanie wody z zawilgoconych przegród, co jest szczególnie ważne przy renowacji obiektów zabytkowych. Przedstawiona poniżej technologia jest jedną z metod wykonywania hydroizolacji pionowej i może być również stosowana dla nowych obiektów.

IZOLACJA PIONOWA

Pierwszą cienką warstwę nanosi się w celu zamknięcia porów w podłożu, wcierając przy pomocy twardej szczotki. Należy odczekać ok. 3-4 godz., aby warstwa wyschła. Również między drugą i ewentualną trzecią warstwą należy zachować odstęp czasu wynoszący 4 godz. Mikrozaprawy mineralne IZOHAN EKO 1K i EKO 2K można nanosić za pomocą pędzla, szpachli lub urządzenia natryskowego. Zalecana grubość nanoszenia 1 warstwy to 1 mm. Grubość powłoki po wyschnięciu powinna wynosić od 2 do 3 mm (w zależności od warunków wodno-gruntowych). Nie należy zapominać o należytym zabezpieczeniu części cokołowej budynku przed wodą rozbryzgową, wyciągając izolację min. 30 cm powyżej poziomu terenu. Hydroizolację wewnętrzną posadzki wyprowadza się min. 15 cm ponad poziom odtworzonej izolacji poziomej.

Podczas renowacji hydroizolacji często nie ma dostępu do fundamentu od zewnątrz (od strony wilgoci gruntowej) w tej sytuacji zaleca się wykonać izolację od strony pomieszczenia. W przypadku izolacji typu wannowego przegroda jest cały czas narażona na wilgoć zawartą w gruncie, a więc przekrój muru pozostaje cały czas wilgotny. Jednak jeśli materiały, z których wykonstruowana jest przegroda, nie uległy znacznej degradacji, to nie powinno być problemów związanych z bezpieczeństwem budynku. W przypadku izolacji typu wannowego otwory iniekcyjne stosuje się powyżej poziomu terenu, a w środku pomieszczeń dodatkowo tynki renowacyjne.

Wszystkie produkty IZOHAN – infolinia handlowa – 814 608 814

WYDRA USZCZELNIAJĄCA

Szczególnej uwagi wymaga przygotowanie podłoża na złączach elementów pionowych z powierzchnią poziomą. Styk ściany i posadzki należy zawsze odsłonić, usunąć jastrych w pasie o szerokości od 20 do 25 cm, i w miejscu łączenia wykuć bruzdę o wymiarach ok. 4 x 4 cm. Wykonaną bruzdę wypełnia się cementem szybkowiążącym. Powierzchnie ściany i posadzki różnie pracują względem siebie i naprężenia powstające pomiędzy nimi koncentrują się w narożnikach. Z tego względu we wszystkich narożnikach w hydroizolację powinny być wtopione taśmy uszczelniające.

IZOLACJA TYPU WANNOWEGO

Pierwszą cienką warstwę nanosi się, mocno wcierając za pomocą pędzla, w celu zamknięcia porów w podłożu. Po naniesieniu należy odczekać ok. 3 godziny, aby warstwa wyschła. Zalecana grubość nanoszenia jednej warstwy wynosi 1 mm. Również między drugą i ewentualną trzecią warstwą należy zachować przerwę technologiczną wynoszącą ok. 3-4 godz. Przy wykonywaniu hydroizolacji typu wannowego wymagana łączna grubość izolacji to 3 mm. Hydroizolacja posadzki z IZOHAN EKO 1K powinna zostać wyprowadzona na ściany min. 15 cm powyżej otworów iniekcyjnych. Na powierzchniach poziomych w izolację należy wtopić siatkę polipropylenową. W przypadku nieco korzystniejszych warunków wodno-gruntowych z IZOHAN EKO 1K wykonuje się izolację 30 cm pion – 30 cm poziom na styku ściana/posadzka. Pozostałą część posadzek izoluje się mikrozaprawą uszczelniającą dwuskładnikową IZOHAN EKO 2K.

W celu przeprowadzenia skutecznej renowacji fundamentów należy najpierw zlokalizować, a później usunąć przyczynę zawilgocenia. Zawilgocone i porażone grzybami konstrukcje budowlane stanowią zagrożenie dla samej konstrukcji budynku, ale przede wszystkim dla życia i zdrowia człowieka.