Rodzaje asfaltów i wyroby na bazie asfaltów

Podział asfaltu i mas asfaltowych na zasadnicze grupy:

  • Asfalty drogowe

Podstawą klasyfikacji asfaltów drogowych w Polsce i innych krajach UE jest penetracja tj miara konsystencji asfaltu, określana w temperaturze 25°C Norma PN-EN 12591:2002 podaje klasyfikację wg przedziałów penetracji.

  • Asfalty modyfikowane

Najczęściej stosowanym polimerem jest: kopolimer blokowy styren-butadien-styren (SBS), powodujący wzrost temperatury mięknienia asfaltu wyjściowego. W zależności od rodzaju asfaltu oraz rodzaju SBS-u asfalt o TPiK = 37°C po wbudowaniu 4% SBS-u osiąga temperaturę TPiK około 65°C. Zwiększenie zawartości SBS-u podnosi temperaturę mięknienia Powyżej 10% SBS-u praktycznie nie można oznaczyć temperatury mięknienia asfaltu – przyczyną jest 90°C oraz rozpadanie się sieci SBS-u

  • Asfalty przemysłowe

Asfalt przemysłowy izolacyjny jest otrzymywany z pozostałości destylacyjnej z zachowawczej przeróbki ropy naftowej. Oznaczenia asfaltów przemysłowych PS 85/25, PS 105/15, PS 95/35, PS 40/175. Pierwsza liczba oznacza średnią temperaturę mięknienia, druga średnią wartość penetracji w temperaturze 25°C.

Asfalt przemysłowy izolacyjny PS 40/175 stosowany jest głównie w przemyśle materiałów budowlanych, jako:

  • masy powłokowe i impregnacyjne do produkcji papy i innych materiałów izolacyjnych,
  • materiał bazowy do produkcji lepików, kitów i innych materiałów wiążąco-uszczelniających
  • materiał izolacyjny do pokrywania rurociągów.

Asfalt przemysłowy izolacyjny PS 85/25 stosowany jest głównie w przemyśle materiałów budowlanych, jako:

  • masy powłokowe i impregnacyjne do produkcji papy i innych materiałów izolacyjnych,
  • materiał bazowy do produkcji lepików, kitów i innych materiałów wiążąco-uszczelniających
  • materiał izolacyjny do pokrywania rurociągów,
  • w przemyśle elektroenergetycznym jako zalewy kablowe.

Asfalt przemysłowy izolacyjny PS 105/15 stosowany jest:

  • głównie w przemyśle hutniczym, jako masa izolacyjna do pokrywania rurociągów,
  • jako materia! bazowy do produkcji lepików i kitów oraz innych materiałów wiążąco-uszczelniających,
  • do produkcji różnego rodzaju materiałów izolacyjnych.

Wyroby na bazie asfaltów

  • Masy bitumiczne
    • Roztwory asfaltowe – służą głównie do gruntowania podłoża przed nałożeniem właściwej masy izolacyjnej lub do sklejania papy. Niektóre nadają się też do wykonywania samodzielnych powłok izolacyjnych. Zawierają rozpuszczalniki i są łatwopalne.
    • Bitumiczne masy zalewowe – bitumiczna lub polimerowa masa do wypełniania przerw dylatacyjnych – zobacz zalewy bitumiczne producenta Bitarel .
    • Emulsje asfaltowe – są to zawiesiny cząstek asfaltu w wodzie. Wyróżnia się następujące rodzaje emulsji: anionowe, kationowe, lateksowe.
      • emulsje asfaltowe anionowe – mają długi czas wiązania i można je stosować tylko przy dobrej pogodzie, mogą być używane do mocowania styropianu;
      • emulsje asfaltowe kationowe • szybkowiążące i odporne na niską temperaturę, ale w trakcie wiązania wykazujące duży skurcz;
      • emulsje asfaltowe lateksowe – o długim czasie wiązania i dużej odporności na wodę, kwasy i ługi, tworzące warstwę trwale elastyczną nie niszczą styropianu, wiec mogą być użyte do jego przyklejania; mogą być stosowane wewnątrz i na zewnątrz, można je nanosić na suche i lekko wilgotne podłoże.
  • Masy asfaltowo-żywiczne, asfaltowo-gumowe, asfaltowo-kauczukowe, asfaltowo-polimerowe, asfaltowo-aluminiowe – nadają się do wykonywania izolacji przeciwwilgociowych, a po nałożeniu więcej niż 3-5 warstw także do cięższych izolacji przeciwwodnych. Niektóre z nich mogą być fabrycznie zmieszane z włóknami, które wzmacniają powłokę izolacyjną. Masy bitumiczne mogą być jedno- lub dwuskładnikowe. Część z nich ma w swoim składzie rozpuszczalniki, a część jest ich pozbawiona.
  • Asfalt na zimno – mieszanka asfaltowa modyfikowana. Twardnieje poprzez odparowanie rozpuszczalników i reakcję utleniania. Pozwala na szybkie naprawy asfaltu w dowolnych warunkach atmosferycznych.
  • Lepiki asfaltowe – są mieszanką asfaltów, wypełniaczy i substancji uplastyczniających. Najczęściej nanoszone są na zimno, lecz w sklepach i składach spotkać można jeszcze takie, które są gotowe do nakładania dopiero po podgrzaniu. Lepiki można stosować jako samodzielną izolację przeciwwilgociową. Używane są również do klejenia papy i wypełniania nieszczelności w powłokach izolacyjnych.
  • Papy – W zależności od rodzaju osnowy, sposobu wykonania warstwy wierzchniej
    lub metody modyfikacji asfaltu papy mogą mieć różne przeznaczenie.

    • papy izolacyjne (I) – otrzymywana poprzez nasycenie tektury budowlanej asfaltem, zastosowanie: zabezpieczenie przed działaniem wilgoci, nie jest używana do pokryć dachowych
    • papy podkładowe (P) – cieńsze od pap izolacyjnych, a ich osnowy mają mniejszą gramaturę. Stosowane są jako niezbędne warstwy podkładowe pod papę wierzchniego krycia lub pod dachówki bitumiczne, rzadziej pod blachodachówki, dachówki ceramiczne i cementowe. Używa się ich również do wykonywania izolacji przeciwwilgociowych w fundamentach;
    • papy wierzchniego krycia (W) – stosowane jako pokrycie dachowe. Mają mocne osnowy o dużej gramaturze. Ich warstwa wierzchnia pokryta jest posypką z łupka, bazaltu lub grysu ceramicznego. Ma ona zabezpieczyć papę przed szkodliwym działaniem promieni UV i nagrzewaniem;
    • papy wentylacyjne – używa się ich jako dodatkową warstwę, gdy podłoże musi być wentylowane. Papy takie służą wyrównaniu ciśnienia pod warstwami papy i zapobiegają powstawaniu pęcherzy na pokryciu dachowym Ich osnową jest welon szklany
      Cechą charakterystyczną takich pap są wycięte w nich otwory średnicy 4 cm, które stanowią około 15% powierzchni. Czasami zamiast otworów papy wentylacyjne mają podłużne kanaliki odprowadzające wodę. Wierzchnią warstwę tych pap stanowi posypka.
    • papy paroszczelne – są to dachowe papy podkładowe, których spód powleczony jest folią aluminiową. Jest warstwą chroniącą stropodach przed nadmierną dyfuzją pary wodnej pochodzącej z kondygnacji znajdującej się pod stropodachem. Chroni nasiąkliwy materiał termoizolacyjny przed zawilgoceniem. Konieczność stosowania izolacji paroszczelnej i jej rodzaj są zależne od poziomu ciśnienia cząstkowego pary wodnej wewnątrz pomieszczeń poniżej stropodachu, szczelności warstwy nośnej, rodzaju materiału termoizolacyjnego oraz rodzaju stropodachu. Stosowanie paroizolacji o dużym oporze dyfuzyjnym jest konieczne w stropodachach pełnych. Wyjątkiem może być sytuacja, gdy istnieje obawa uwięzienia wilgoci technologicznej w przestrzeni ograniczonej dwiema warstwami o dużym oporze dyfuzyjnym. Należy wówczas rozważyć rezygnację z zastosowania izolacji paroszczelnej. Decyzja zależy od wyników obliczeń cieplno-wilgotnościowych.
  • Bitumiczne pokrycia dachowe
    • Dachówki bitumiczne – są odmianą pap bitumicznych przyciętych w pasma o różnych kształtach.
    • Bitumiczne płyty faliste • nasycone bitumem włókna celulozowe
  • Hydroizolacje bitumiczne – także – Hydroizolacje budowlane